26 Νοεμβριου 2009. Δεν θα την ξεχασω αυτη τη μερα... Τη μερα που αναγκαστηκα να συνειδητοποιησω οτι η φιλη μου δεν υπαρχει πια... Ετσι απλα, με ενα μηνυμα στο Facebook, εμαθα οτι ενα απο τα πιο αγαπημενα μου προσωπα δεν ειναι πια στη ζωη... Και πως μπορεις να χωνεψεις κατι τετοιο? Πως γινεται να το αποδεχτεις?
Οταν εισαι στα 22, το τελευταιο πραγμα που περναει απο το μυαλο σου (και αν περναει κιολας) ειναι οτι θα ερθει μια μερα που ενας απο τους φιλους σου δεν θα 'ναι πια εκει.... Τα μονα προβληματα που σε απασχολουν ειναι ο γκομενος που σε παρατησε και βρηκε και αλλη, κατι γοβες που ειδες και κανουν 500 ευρω και αντε να τις παρεις, τι θα βαλεις στο παρτυ, ποσες χιλιαδες μαθηματα χρωστας στη σχολη και παει λεγοντας.... Σου λεει και η φιλεναδα σου τους δικους της προβληματισμους και αναρωτιεστε παρεα που ειναι ο Φρουντ να ψυχαναλησει και τις 2....
Καπως ετσι ηταν και η τελευταια φορα που ειδα τη Χριστινα.... Ειδαμε ατελειωτες φορες το "παριζακι μηδενιστη", σκοτωσαμε τις ατελειωτες κατσαριδες, θαψαμε ατελειωτα πολυ κοσμο, γκρινιαξαμε ατελειωτα πολυ για τους πρωην μας και μετα το ατελειωτο γελιο ριξαμε και την Κατινα να δουμε τι μας επιφυλασσει το ρημαδι το μελλον μας.... Ολα αυτα τα "ατελειωτα" ομως, τωρα τελειωσαν.... Αλλα ακομα και αν ανοιξει καποιος το κεφαλι μου και μου το κολλησει μεσα αυτο, δεν θα μεινει.... Τελειωσαν? Τι παει να πει τελειωσαν? Δεν το χωραει το μυαλο μου.... Οτι θα παω στη σχολη και η Χριστινα δεν θα ειναι εκει.... Οτι η τελευταια κουβεντα που της ειπα ειναι "σηκωνε το ρημαδι το κινητο σου ρε μαλακα".... Οτι δεν της ειχα πει ποτε οτι την αγαπαω, γιατι ημουνα σιγουρη οτι θα την εχω για πολλα χρονια ακομα.... Δεν το χωραει το μυαλο μου....
Μικρο Περδιου δε μπορω να σου πω "καλο ταξιδι".... Γι' αυτο θα σου πω μια φραση που ειχα πει σε καποιον αλλον και σε ειχε συγκινησει τοτε.... "Δεν θελω να πω αντιο. Ειναι πολυ μονιμο. Θα προτιμουσα να σου πω: τα λεμε σε λιγο καλο μου. Αλλα δεν οφελει. Σκετο "τα λεμε"? Αφου δεν θα τα λεμε...." Και μαζι με αυτα, αυτο που δεν σου ειχα πει γιατι δεν φανταζομουνα οτι θα φταναμε εδω... Σ'αγαπαω φιλεναδα.... Και θα μου λειψεις.... Πολυ....
Η μικρη σου κατσιμπουλα....
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

1 σχόλιο:
Πολυ συγκινητικο..!
Δημοσίευση σχολίου