Stavento-Μη μου ζητας...

Ενα υπεροχο κομματι που εχει γινει ο υμνος μου τελευταια....

Είσαι η αναπνοή μου

Μη μου ζητάς έτσι απλά να σε ξεχάσω
και δε θα τρέξω ποτέ μου εγώ για να σε φτάσω
για λάθη που 'γιναν και τώρα δεν αλλάζουν
στο παρελθόν σου λέω άσ' τα να κουρνιάζουν

Είμαι εδώ και η ψυχή μου σου φωνάζει
πως σ' αγαπά κι αυτό να ξέρεις δεν αλλάζει
περνάει καιρός κι είναι μωρό μου αμαρτία
να 'μαστε χώρια είναι τυραννία

Είσαι η αναπνοή μου
το ζεστό φιλί μου
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου
μες στην αγκαλιά σου
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

Πως να στο πω μονάχα όταν εσύ μ' αγγίζεις
το σώμα μου όλο καταφέρνεις κι ηλεκτρίζεις
προσπάθησα και μ' άλλους να σε ξεπεράσω
και σ' άλλες αγκαλιές πήγα για να φωλιάσω

Μα δε μπορούσα όλα μου φαινόταν ξένα
γιατί τα πάντα σύγκρινα με σένα
γίνε η βροχή και βρέξε τα ξερά μου φύλλα
τ' απωθημένα ασ' τα και γι' αγάπη μίλα

Είσαι η αναπνοή μου
το ζεστό φιλί μου
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου
μες στην αγκαλιά σου
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

Πώς να στο πω πιο καθαρά
έχεις μάτια και βλέπεις
πέρασα απ' άλλες αγκαλιές
μα δεν έχουν ό,τι έχεις
ό,τι κι αν γίνει
πρέπει ο κύκλος μας να κλείσει
πρωί πρέπει να βρούμε
και ο τροχός να γυρίσει

Βάλε μια νότα ξανά
στη σιωπή του μυαλού μου
πρώτο ρόλο ξαναβάλε
στα ταξίδια του νου μου
κοίτα με πάλι όπως τότε
και δες πως έχω αλλάξει
δε ζω τους καιρούς
που όλα ήταν ανά ταράξει

Στο βιβλίο μας λοιπόν
έχω άγραφες σειρές
και στο τέλος εσύ
φτιάξ' το όπως θες
μονάχα αλήθεια χωράει
μην προσποιείσαι
εδώ καλέ μου
έχω δηλώσει ό,τι είσαι

Είσαι η αναπνοή μου
το ζεστό φιλί μου
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου
μες στην αγκαλιά σου
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

Είσαι η αναπνοή μου *
το ζεστό φιλί μου
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου
μες στην αγκαλιά σου
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

*(και να θες να πας αλλού
και να αράξεις αν βρεις άλλη ευκαιρία
μην σταθείς να την αρπάξεις
το ξέρω πως το στίγμα
μου θα μένει χαραγμένο
στο βιβλίο μας λοιπόν
έχω άγραφες σειρές
και στο τέλος εσύ
φτιάξ' το όπως θες
μονάχα αλήθεια χωράει
μην προσποιείσαι
εδώ καλέ μου
έχω δηλώσει ό,τι είσαι)

Σου γραφω ενα γραμμα...

Σου γραφω ενα γραμμα, ετσι για να μιλησω λιγο μαζι σου. Δεν θελω αλλο τιποτα, ειναι πια καθε μου κυτταρο γεματο σ'αγαπω... Ξερω οτι σε χανω-στον καημο μου επανω πες μου τι να κανω? Σ'αγαπω. Αχ και να ρθει τωρα μια βροχη μια μπορα να μην πας πουθενα. Να μεινεις εδω. Σε θελω εδω-στα δυσκολα σε θελω. Αγαπη να μου δινεις, στον ουρανο να με πηγαινεις. Ετσι θα γινει, ετσι ακριβως, γιατι αν δε γινει σε μια νυχτα θα τα κανουμε γυαλια καρφια..
Μη με κοιτας οταν πετας, ετσι ειναι η αγαπη, σαν κυμα που δεν φτανει παντα στο ακρογιαλι. Αχ! Ελα κυμα παρε με και μες στην αγκαλια του παλι βαλε με!
Θα θελα αποψε να με πας σε ενα κοσμο που τον αγαπας, να σε βλεπω μες τα ματια σα μωρο να μου γελας. Γελα μου κι ας ειναι ψεμα ελα γελα μου! Πως μ'αγαπας θελω να λες, κι ας ειναι ψεμα...
Ας ερχοσουν για λιγο, μοναχα για ενα βραδυ. Ολα οπως τ'αφησες ειναι, μια ζωη σταματημενη στο σημειο που την αφησες. Ανημερα του ερωτα, μαζι σου οσα περασα θυμαμαι-ερωτας ενας προσωπα 2, εμεις, απο τους προποδες της γης κατακτητες της κορυφης. Ποσο μου λειπεις. Ποσο μου λειπεις! Σε κερναω χαμογελο, απονια με κερνας. Κι ομως, μ'αγαπας.. Σ'αγαπω, μ'αγαπας, τι θα γινει με μας?
Παιρνει ο ανεμος μερες και θυμησες, κι εσενα που εφυγες και δε με φιλησες, βαρια βραχιολια οι λυπες-πως μ'αγαπας δεν ειπες? Σου στελνω μ'ενα γραμμα του φεγγαριου τη λαμα, παρ'την και χτυπα με, τρελα μου, κι αν κλαει η ψυχη σου, γελα μου!
Κοιταζω πισω μου τι ζησαμε οι 2 μας, κι αυτο που κανω ποιος σου το πε αδυναμια? Να σ'αγκαλιαζω μια φορα, ουτε με φτανει κι ουτε μ'αφορα. Σε θελω εδω για να μπορω
ολα οσα ζω, να'ναι δικα μου, να'σαι πληγη απ'την πληγη, να'σαι χαρα απ'τη χαρα μου, να'σαι εδω γιατι η ζωη με ενα σωμα δεν αρκει. Σ'αγαπω, για το τωρα, το πριν, το μετα και το παντα. Ετσι σε θελω, κοντα μου και παλι ξανα να γυρισεις, τα ματια να κλεισω γι'αγαπη ξανα να μιλησεις. Στης ζωης μου το γκρεμο, ελα εσυ και γινε τερμα, ενα ειν' το θεμα, Σ'ΑΓΑΠΩ...

(Ολο το γραπτο αυτο κειμενο ειναι μια συνθεση απο στιχους τραγουδιων-γνωστων και μη, παλιων και νεων. Ευχαριστω για την εμπνευση! Ξερεις εσυ...)

Εκτιμηση, Επιστροφη και Timing...

Σημερα θα ηθελα να ασχοληθω με ενα αλλο θεμα που με καιει.... Την εκτιμηση. Η μαλλον το αν πραγματικα ισχυει αυτο που λενε οτι δεν εκτιμας κατι παρα μονον οταν το χασεις. Η ακομα χειροτερα το γιατι ισχυει αυτο...
Σιγουρα καθε ανθρωπος εχει αντιληφθει κατι τετοιο εστω και μια φορα στο περασμα του απο αυτον τον (κατα τα αλλα υπεροχο) κοσμο. Καθενας απο εμας εχει αναφωνησει σε καποιο κρισιμο σημειο "Στερνη μου γνωση να σ'ειχα πρωτα"... Τι ειναι αυτο ομως που μας κανει να φτανουμε σε αυτην τη συνειδητοποιηση? Γιατι ο ανθρωπος ειναι τοσο εγωιστης και τυφλος και δεν μπορει να δει κατι παρα μονο οταν αυτο του φωναζει απο μακρια¨Addio, bye bye, ciao, sayonara, τα λεμε παλληκαρι, τελος κι αντε γεια??? Και τι διαφορα του κανει οταν αυτο που ειχε τον παραταει στα κρυα του λουτρου και παει σ'αλλες πολιτειες (ερωτικες και μη...)?
Ειναι θεμα καθαρα εγωισμου η υπαρχει και κατι αλλο, πιο βρωμικο στο βασιλειο της Δαννημαρκιας? Γιατι ο εγωισμος υπαρχει δεν το συζητω... Ειχες κατι κι το χασες... Τις περισσοτερες φορες το διωξες μονος σου. Και δεν ειναι τωρα να λεμε "Τι ειχαμε, τι χασαμε??"-εγω αυτα δεν τα πιστευω... (Οριστε, παλι ο ΕΓΩ-ισμος...)
Επισης με ταλανιζει κι ενα αλλο ερωτημα...
Οταν τελικα σπασει ο διαλος το ρημαδοποδι του και χασεις αυτο που ειχες, ανοιξεις τα ματια σου και το δεις, τα βγαλεις μετα απο την τοση συνειδητοποιηση, τα ξαναβαλεις για να ξαναδεις τι μαλακια εκανες κλπ κλπ, μετα εσενα τι σου μενει να κανεις??? Δανειζομαι δυο εκφρασεις απο τους φιλους μας τους αγγλοσαξονες για να εκθεσω τις αποψεις που δυιστανται:
1ον: A good opinion once lost, is lost forever, οποτε οτι και να κανεις εσυ μαγκα μου δεν εχει γυρισμο...
2ον: There is nothing lost, that can't be found if sought... που λεει κι ο ποιητης (Σαιξπηρ, Σονετα)...

Χωρις να θελω παλι να "θυματοποιησω" τον εαυτο μου, οπως λεει κι ενας καλος "φιλος", ψαχνω μεσα απο αυτα να βρω μια λυση στο δικο μου θεμα... Πλεον δεν αποτελει προβλημα, αλλα θεμα... Ενω κατι μεσα μου μου λεει "μην σταματας, αμα θελεις κατι (πισω) διεκδικησε το", υπαρχει και μια αλλη ρημαδοφωνη, εξω μου αυτη τη φορα και για την ακριβεια στο απεναντι επιμαχο στρατοπεδο που μου λεει καθαρα και ξαστερα "Τραβα στην ευχη της Παναγιας, εγω δεν θελω να σε ξερω"....
Αν το παρουμε απο καθαρα εγωιστικης αποψεως, θελω να επιστρεψω σε μια σιγουρη και γνωριμη κατασταση που ξερω οτι δεν θα με απογοητευσει γιατι ειναι δοκιμασμενη. Αυτο που δεν ξερω σιγουρα ειναι οτι, απο τη στιγμη που η ριξη εχει επελθει, το γυαλι εχει ξαναγινει αμμος απο τον κατακερματισμο και το καπακι στραβωσε και δεν βρισκει πια τον τεντζερη, ποσο σιγουρη και γνωριμη θα ειναι μια μετεπειυα κατασταση. Και ποσο σιγουρη ειμαι εγω οτι θελω να γυρισω εκει? Κι αν καταλαηξουμε τελικα να συντηρουμε μια νοσηρη και επωδυνη "πραγματικοτητα" μονο επειδη δεν εχουμε τη δυνατοτητα να προχωρησουμε???? (Αχ οταν μου τα λεγες, δεν σ'ακουγα...)
Παρ'ολη την ανοιχτοματια μου τωρα, εγω εμμενω στην αποψη μου για το δικο μου θεμα... Ενταξει, αμα φας μια φορα, δυο φορες, τρεις φορες μπιζελια και σε πειραξουν, καταλαβαινεις οτι πρεπει να μεινεις μακρια απο τα μπιζελια. Αμα επισης βαλεις μια, δυο, τρεις φορες παπουτσι νουμερο 36 και δεις οτι σε κοβει, καταλαβαινεις οτι θες το 37... Αν ομως δοκιμασεις μια σχεση με εναν ανθρωπο και κανοντας ενα λαθος την χαλασεις μια φορα, μετα καταλαβαινεις οτι τη δευτερη φορα θα κανεις το ιδιο λαθος οποτε δεν υπαρχει λογος να μπεις παλι στην διαδικασια, η καταλαβαινεις οτι αναγνωριζοντας την αδυναμια και το λαθος σου, μπορεις μετα να δοθεις και να αφοσιωθεις ολοκληρωτικα στον ιδιο ανθρωπο ψυχη τε και σωματι?

Αληθεια δεν ξερω... Και δεν καταλαβαινω... Το βασιλειο μου για μια λιγοτερο επωδυνη λυση.... Θελω να μαθω να εκτιμω κατι οταν το εχω... Στο σωστο timing... Η κι αν δεν το εκτιμω, να το σεβομαι.... Γιατι του αξιζει... Γιατι μου αξιζει....

Η πρωτη μου ποιητικη αποπειρα... Που σε φερνει η αγαπη....

Μια φορα να σε δω δεν μου φτανει-αλλα θα ειμαι ολιγαρκης.

Να σ'ακουσω μια φορα δεν οφελει-μα το ζηταει η καρδια μου.

Ψαχνω λεξεις να βρω για να πω οτι φτανει-μια ομως μου χει καρφωθει στο μυαλο.

Ενα σωρο ονοματα γυρω μου ακουγονται-και το ειναι μου ολοκληρο φωναζει το δικο σου

Χριστο σ'αγαπαω...

Τιτλο δεν βαζω... Αν εχετε να προτινετε κατι, ακουω... Κι αυτος που μου το ενεπνευσε, ρωταγε αλλους για να βαλει τιτλο... Αν θελεις πες μου εσυ Χριστο μου....

Ελληνες στο Ηρωδειο...

Χτες βραδυ αποφασισα να παω αλλη μια φορα στο Ωδειο Ηρωδου του Αττικου, προκειμενου να παρακολουθησω μια παρασταση οπερας-την Turandot του Puccini συγκεκριμενα... Και βεβαιως το σκηνικο δεν ειχε αλλαξει απο την τελευταια φορα... Και δεν εννοω το σκηνικο της παραστασης, εννοω το σκηνικο του κοινου....
Κλασσικοι νεοελληνες που πανε να δουνε μια παρασταση επειδη καπου διαβασαν οτι ειναι must, τις περισσοτερες φορες χωρις καν να γνωριζουν περι τινος προκειται, ποιοι ειναι οι καλλιτεχνες και τι πραγματευεται αυτο που θα παρακολουθησουν... Και καλα ενταξει πες, δεν ακουνε ολοι αυτοι που πανε στην οπερα, οπερα. Θα προσπερασω την απορια μου ¨τοτε τι πανε να κανουν εκει???" και θα επικεντρωθω στην συμπεριφορα τους πριν, κατα τη διαρκεια και μετα την παρασταση...
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Τακουνια, στρας, περλες και τουαλετες σαρωνουν τον πεζοδρομο της Διονυσιου Αεροπαγιτου με κατευθυνση το θεατρο... Ο χωρος μπροστα στο θεατρο-το κλασσικο ελληνικο καπνιστηριο (γιατι αν δεν ξεχαρμανιασουν πριν μπουνε μεσα, πως θα αντεξουν μεχρι το διαλειμμα???).
Στις 4 εισοδους του Ηρωδειου υπαρχουν ταμπελες με απαγορευτικα για το καπνισμα, τα τακουνια και τα φαγωσιμα... Περιμενουν λοιπον οι θεατες στην ουρα με το τελευταιο τσιγαρακι πριν μπουν, τη συζυγο με τις τακουναρες και τα φυστικια μες την τσαντα... Δε λεω, κι εγω 65 ζευγαρια τακουνια εχω, αλλα εχω κι αλλα 20 ρημαδια φλατ για τετοιες περιτπωσεις-σεβασου τα τα μαρμαρα κυρια μου, δεν ειναι το πεζοδρομιο της γειτονιας σου....
Μπαινουν τελικα μεσα-χωρις καποια παρατηρηση απο τους ελεγκτες(αλλοι καλοι κι αυτοι)-και πανε και πλασαρονται στις ωραιες και ακριβοπληρωμενες θεσουλες τους.... Κι αρχιζει το show! "Κατσε ρε Γιωργο μου πατας τη φουστα!" " Τι να σου κανω ρε Μαρια, τοσο στενες που τις κανανε τις θεσεις!" "Πω ρε φιλε εκατσε κι αυτος μπροστα και δε βλεπω Χριστο" " Λεμε κι ενα συγνωμη οταν σκουνταμε εεε!" "Λουλαααα! Κι εσεις εδω?" " Ναι Κιτσα μου, μας ειπε η Καιτη οτι ειναι καλο κι ηρθαμε. Τα παιδια δεν ηρθαν?" Μπα, δεν τους αρεσει η οπερα, δεν ξερουν αυτα..." ΕΛΕΟΣ, ΦΤΑΝΕΙ, ΠΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΚΑΣΟΥΝΕ!!!!!!
Ο εκφωνητης μας παρακαλει να απενεργοποιησουμε τα κινητα μας τηλεφωνα, χαμηλωνουν τα φωτα κι η παρασταση αρχιζει....
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: Ο μπροστινος μου απλωνεται πασας με αποτελεσμα να εχει κανει τις γαμπες μου μαξιλαρι. Οχι, φυσικα και δεν με ρωτησε. Δυο παραδιπλα κατεβηκαν τρεις σειρες επειδη ειχε αδειες θεσεις στα ακριβα για να βλεπουν καλυτερα. Ο αποπισω μου μιλαει μ τον κολλητο του γιατι δεν εχει καταλαβει τιποτα απο το εργο, ο δεξια μου σφυριζει αμεριμνα τη μελωδια της μουσικης υποτιθεται, ο αριστερα μου στελνει μηνυμα στον φιλο του: "μαλακα καθεται διπλα μου μια γκομενιτσα, να δω πως θα της πιασω το μπουτι χωρις να φαω χαστουκι...". Εγω ακαθεκτη, παρακολουθω παρασταση.... Και αυτην που παιζεται μπροστα μου και αυτην γυρω μου....
Μετα το διαλειμμα, μια απ'τα ιδια. Απλως στα σχολια προστεθηκαν και οι εμπειριες του διαλειμματος ("Καλα γνωρισα εναν τυπα στο διαλειμμα! Κατι μπρατσα να δεις! Κολαση το παλληκαρι! Ανταλλαξαμε και κινητα")... Η ωρα βεβαια περναει, και το κοινο κουραζεται... Καποια στιγμη σταματουν. Συνηθως 10 λεπτα πριν τελειωσει η παρασταση...
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Τελειωνει κι η παρασταση και ξεχυνονται κοσμικοι Αθηναιοι και Αθηναιες προς πασα κατευθυνση και προορισμο. "Εμεις θα παμε με τους κουμπαρους στο GB Corner". " Α οχι εμεις θα παμε σε ενα καινουριο μεζεδοπωλειο στο Κουκακι" κ.ο.κ.- μην αρχισω παλι να απαριθμω ατακες...
(Μετα δυστυχως δεν μπορω να τους ακολουθησω να ακουσω τα σχολια για την παρασταση που υποτιθεται παρακολουθησαν.... Αν το θυμουνται δηλαδη κι αυτο.... Οχι δεν ειμαι σκληρη, απλα επειδη ασχολουμαι με την Οπερα, δεν μπορω αυτες τις καταστασεις.....)

Περα απο ολα αυτα ομως, θα μ'αρεσε να γινει καποια στιγμη ενα πειραμα.... Κατα τη διαρκεια μιας παραστασης στο Ηρωδειο, να υπαρχουν καμερες και ανθρωποι που να παρακολουθουν και να καταγραφουν οχι τους καλλιτεχνες, αλλα το κοινο. Θα ηταν ενα ειδος παραστασης κι αυτο. Καθε ανθρωπος εχει να πει και να δειξει τα δικα του θεματα και τις δικες του ιστοριες. Τι λοιπον διαλεγει να πει κατα τη διαρκεια μιας παραστασης??? Τι σκεφτεται οταν βλεπει καποιον αλλον να δινει μια παρασταση? Τι υφος εχει το προσωπο του? Τι γκριματσες παιρνει αναλογα με αυτα που παρακολουθει κι αντιλαμβανεται? Θα μ'αρεσε να γινει κατι τετοιο.... Οχι σε παρασταση οπερας ομως! Εκει δεν μιλαμε!!!!!!!

Και για να τριτώσει το κακό έτσι με το καλημέρα σας, πείτε μου τη γνώμη σας για τα λάθη και τη συγχώρεση....

Αυτό είναι ένα θέμα που με έχει απασχολήσει πολύ τον τελευταίο ένα μήνα και μια μέρα... Αφετηρία του προβλήματισμού, ο χωρισμός μου, για τον οποίον είμαι εγώ 100% υπεύθυνη... Πως φτάσαμε ως εδώ? Με τα ψέμματα... Αυτά που έριξαν την πριγκήπισα από το θρόνο της...
Πάντα υπήρξα ένας άνθρωπος που με την παραμικρή δυσκολία κατέφευγε στα ψέμματα και τον ψυχολογικό εκβιασμό... Κάποια στιγμή θα το έτρωγα το χαστούκι μου-επόμενο ήταν. Αυτό το ήξερα-το φανταζόμουν μάλλον. Το πότε και υπο ποιες συνθήκες δεν ήξερα.... Ε, το μαθα κι αυτό...
Άσχημο πράγμα να καταλαβαίνεις ότι τελικά κάνεις κι εσύ λάθη... Άσχημο πράγμα να καταλαβαίνεις ότι πληγώνεις κάποιον... Κι αν αυτός ο κάποιος σ'αγαπάει κιόλας-άστα να πάνε... Ομογώ δεν ήθελα να το περάσω αυτό ακόμα... Όχι σε αυτήν την ηλικία, όχι υπο αυτές τις συνθήκες... Όπως λέει και ένα τραγούδι-μη μου γ****ε την καρδιά, είμαι παιδί ακόμα...
Τα ψέμματα ειπώθηκαν, τα λάθη έγιναν, οι μάσκες έπεσαν... Και τι κάνει τώρα η μικρή μας πριγκήπισα? Πως συνεχίζει τη διαδρομή της? Τι να κάνει παρακάτω όταν ξαφνικά βρίσκεται με δύο πληγωμένους εγωισμούς στην πλάτη της(ο ένας δικός της-ο άλλος του πρίγκηπα) και μια καρδιά που αρχίζει σιγά σιγά να γεμίζει συναισθήματα? Για αυτά που έκανε τόσον καιρό, για αυτά που δεν έκανε, για αυτά που θα μπορούσε να είχε κάνει.... Βρε την έρμη την πριγκήπισα...
Βρέθηκα ξαφνικά αντιμέτωπη με τα λάθη μου. Και ήτανε πολλά, πιστέψτε... Αυτός ο έρμος ο πρίγκηπας, τι τράβηξε κι αυτός....Κι όμως δεν μίλαγε-αυτό τον έφαγε... Βεβαίως εκείνη την Κυριακή πρίν ένα μήνα και 1 μέρα-4 Μαίου για την ακρίβεια-σηκώθηκε κι έφυγε, τι άλλο πια να κάνει....
Κι εκεί άρχισε η παράνοια για την μικρή πριγκήπισα-για μένα.. Μην κρύβομαι τώρα... Άρχισα να κάνω κι άλλα λάθη, κι άλλα ψέμματα, κι άλλες βλακείες, προκειμένου τώρα να φέρω πίσω τον μικρό μου πρίγκηπα... Πόσο τον αγαπάω τώρα... Εκ των υστέρων... Πολύ αργα...(Κάλλιο αργά παρά ποτέ βέβαια...αλλά...).
Εδώ λοιπόν τίθεται το ερώτημά μου... Όταν ένας άνθρωπος κάνει λάθος-λάααααααααθη στην πείπτωσή μου-και, δυστυχώς για την ψυχική του ηρεμία, τα αναγνωρίσει, δικαιούται ευκαρία επαναφοράς? Όταν ο άλλος σου λέει¨εντάξει σε συγχωρώ, αλλά δεν σε αφήνω να διορθώσεις το λάθος σου", εσύ τι ακριβώς πρέπει να κάνεις??? Να το χωνέψεις έτσι απλά και να πας παρακάτω? Να παλέψεις και να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις και πιστέυεις ότι σου αξίζει? Ή να ξεφτιλιστείς ακόμα πιο πολύ??? (Σε περίπτωση που κάποιος από εσάς αναρωτηθεί, εγώ έκανα ένα μείγμα από το δεύτερο και το τρίτο-θανατηφόρος συνδιασμός.)
Ο πρίγκηπας ανένδοτος... Ταπείνωση, ξεφτιλίκι, υποβιβασμός, σπάσιμο νέυρων, ψυχολογικός εκβιασμός... Σκουπίδι με έχει κάνει να αισθάνομαι... Πιο κάτω κι από μηδέν... Επίπεδο παλαιοντολογικής περιόδου-τόσο χαμηλά... Αλλά εγώ, εκεί! Επιμένω... Είμαι διατεθειμένη να ακούσω και να υποστώ τα χειρότερα για μια στιγμή μαζί του... "Δε σε θέλω βρε παιδί μου πως να το κάνουμε???" Το άκουσα μια, δυο τρεις, 25, 347, 8721, 65748397,0861085... Ακόμα να το χωνέψω. Πρώτη φορά ζητάω μια ευκαρία να διορθώσω τα λάθη μου και μου το αρνούνται...Και μάλιστα ένας άνθρωπος που ήξερα οτι με αγαπούσε πολυ... Θεία Δίκη? Καλά να πάθω για να κάνω βλακείες? Άρπα τη? Δεν ξέρω τι να πω... Μπορεί κάποιος απο εσάς να με βοηθήσει?? Σε ένα μεγάλο λάθος, αξίζει η συγχώρεση? Αξίζει μια δεύτερη ευκαρία? Η ο κατηγορούμενος καταδικάζεται σε ζωντανή ταφή και με το κεφάλι προς τα κάτω?

Θα μου πείτε, ούτε η πρώτη είσαι ούτε και η τελευταία... Κι ο πρίγκηπάς σου το ίδιο... Χαλαρώστε κι οι 2....
Τελοσπάντων... Άβυσσος η ψυχή της πριγκήπισας...

Αυτοί οι ολίγοι προβληματισμοί για αρχή... Είμαι βαρετή το ξέρω... Το καταλαβαίνω... Αλλά... Αυτό το αλλά μπαίνει πάντα μέσα..... Αχ βρε Χ......

Πως είναι αλήθεια ένα σωστό και ολοκληρωμένο αποχαιρετιστήριο μήνυμα-γράμμα? Έτσι? Αλλιώς? Ποιος ξέρει στ'αλήθεια να κρίνει????

Min sviseis to minima. Diavase to kai prospathise na me katalaveis.

Ekana polla lathi. Polles malakies. Pligwsa ki esena kai allous anthropous. Isws itan mia antidrasi, epeidi oi anthropoi pou agapousa egw me pligwnan-ithela ki egw na pligwnw aytos pou me agapoun. Egwistria mexri ekei pou den pairnei. Drama Queen kai Martha Vourtsi-nomiza oti i zwi einai opws stis tainies kai tis seires. Ekeini tin Kyriaki eida oti telika mporei na me pligwsei kai na me ponesei ki enas anthropos pou den ypologiza-esy. Nai, se eixa dedomeno apo tin prwti stigmi. Nai iksera ekeini tin Tetarti sto petite fleur oti tha erthw kai tha ta ftiaksoume. Nai iksera oti eisai to paixnidaki mou. Oti mporw na se spaw kai na se ftiaxnw. Ithela na ginw femme fatale. Eixa ti nootropia tou mpazou. Ithela epivevaiwsi. H agapi sou den mou fainotane epivevaiwsi. Poutana, tsoula, kargiola, pes oti thes. Perasame mazi 7.5 mines. Akrivws. Se eixa dipla mou. Na me agapas. Na me kaneis thea. Na eisai mazi mou-dipla mou. Ki egw ithela kati allo. Panta kati allo. Ena zeygari papoutsia akoma-giati to pairnei kai i diplani mou-afou to kanei ayti, giati oxi ki egw?

Ekeini tin Kyriaki apedeikses oti imouna ilithia. Oxi kati allo-ilithia. Ilithia pou den katalavaina ti eixa. Apo ti mia den katalavaina pws enas anthropos pou me agapouse me afine-adianoito gia tin ypsilotita tis. Apo tin alli arxisa na vlepw kai kati allo. Oti i ypsilotita tis ekane ayta pou ekane xwris logo. Mazi sou tha imouna eytyxismeni. Tha eixa kati diko mou. Eixa kati diko mou-tin kardia sou. Kai tin tsalakwsa, tin patisa kai tin petaksa. Otan to ekana ayto omws, aisthanthika ena tsimpima. Mesa mou. H ypsilotita tis epese. Xtypise. Ponese! Adiianoito. Me ponese to dedomeno mou? Ma ta dedomena den einai ekei gia na ponoun, alla gia na epivevaiwnoun. To dedomeno mou efyge. Kai kala ekane. Apo kei kai pera to thema itan ti mporousa na kanw egw.
1on. Na se afisw isixo na iremiseis, na syneltheis kai na me ksexaseis. Den to ekana.
2on. Na prospathisw alithina na sou milisw kai na se proseggisw. Den to ekana.
3on. Na pw pali psemmata. Na paw ekei pou iksera. Stin taktiki mou. To ekana.
KI ALLH MALAKIA. KI ALLO LATHOS.
Paradextika kapoia pragmata poly arga. Paradextika oti ekana lathos-anikousto mexri tote. Den ekana egw lathi pote-panta oi alloi ekanan. Dystyxws omws to krak eixe ginei.
Arxisa na skeftomai oti egw kai mono egw eftaiga. Oti se pligwsa. Oti se ponesa. Oti gia mia akoma fora epsaxna ta polla kai exasa kai ayta pou eixa: enan anthropo na me agapaei. Na me prosexei. Na einai ekei gia mena. Na me ponaei. Na thelei na me vlepei. Na me koitaei sta matia kai na mou leei oti m'agapaei.
Sta serial panta to kanoun oloi ayto. Panta kanoun ti malakia kai meta tous sygxwroun. Etsi nomiza oti tha ginotane. lla eipame-egw zousa sto pragmatiko mou paramythi pou akolouthei allous kanones.

Stin arxi mporei na egine logw egwismou. Na arxisa na skeftomai ti s'agapaw gia na exw na kanw kati kai na ponaw.
Ekana kai ti deyteri malakia. Akoma megalyteri. Ki alla psemata. Polla psemata. Polles malakies.

Oti kai na les, oti exeis pei ki oti skeftesai-exeis dikio. Den mou aksizei na se exw pisw. Mesa mou to kserw oti den tha einai opws otan prin. Thelw na pistevw oti tha einai kalytera. Esy pisteveis oti tha einai akoma xeirotera. Den exeis pleon kamia empistosyni se mena. Dynaisthimata exeis. Kala i kaka den kserw. An akousw tous allous tha pistepsw oti den ginetai na me diegrapses se mia mera ki oti akoma exeis aisthimata gia mena. An akousw esena, akouw tin katadiki mou. Prepei na fygw. Tha itane to kalytero gia mena. Na vrw enan malaka na ton koroidevw kai na ton grafw. Pali. Xwris na me noiazei. Na exw ta paixnidakia mou. Na anevw pali sto throno tou mpazou.
An pisteveis oti kapoios mporei na katalavei to lathos tou, tote tha me pistepseis.

Den theleis na me deis gia pollous logous. O enas pou "me symferei pio poly" einai oti fovasai min ksanakyliseis. Na ertheis pali se mena. Na deikseis adynamia. Na min antistatheis. Makari na mporousa na sou eggyithw oti den tha poneseis. Makari. Den to thelw. Tha me sixathw mexri ekei pou den pairnei(pou den prepei na pairnei kai poly akoma) an se ksanaponesw. Ki omws to kanw kathe fora pou sou stelnw mnm i se pairnw til. Min nomizeis oti ki egw den ponaw. Nomizw omws oti exw vrei to farmako mou.

Sou eipa prin oti me kaneis na thelw na ginw kalyteri. Alli mia mikri alitheia. Mexri twra nomiza oti to na eisai kakos einai trendy cool kai sexy. Malakies einai. Dithen psefties. Tha itane to megalytero dwro gia mena na eimai pali mazi sou. To koritsaki stin eksilewsi eftase 80 xronwn kai akoma den vrike eksilewsi. Pisteva oti einai aplo na me sygxwreseis. Den einai. Den kserw an prepei na me sygxwriseis. Den kserw an prepei na ksanaeimaste mazi. Den kserw poion tha ofelisei. To thelw omws.
Me to dikio sou tha les-eisai treli mwri malakw? Sou lew toses fores oti den se thelw ki esy epimeneis? Ki omws... Opws esy emenes mazi mou giati pisteves mesa sou oti kati mporei na kalytereysei, etsi ki egw epimenw. Tha epemena ki allo, alla den thelw na se kanw asxima. Mono kala thelw na se kanw. S'agapaw.

Esy mporeis na me kaneis oti theleis twra. Na me exeis etsi apla gia ton poutso, xwris na me ypologizeis, xwris na se noiazei. Den tha to kaneis. Giati exeis kalosyni kai aksioprepeia. Ayto pou den eixa pote egw. Sou zitisa-alli-mia eykaria gia na mporesw na to apoktisw ki egw. Des to san filanthropiki praksi. Mporei kai na poneseis. An pernaei eksoloklirou apo to xeri mou den thelw na poneseis. "Tote kopelia giati na gyrisw afou oute ki esy thes na ponesw???" Ela mou nte? Isws na se erwteytika twra. Oi treloi ki oi erwteymenoi kanoun kai lene tetoia pragmata. Mporei na eimai kai ta 2.

Hthela na se kanw na deis kai na pistepseis oti thelw na eimai kali. Kalyteri. Oti mporw telospantwn. Oti eimai kapoia pou aksizei na einai dipla sou. To skeftika poly arga. Den theleis na me deis. Ta mona mesa pou kserw na xrisimopoiw kala einai ta psemata kai o psyxologikos ekvismos. Kai ta exw xrisimopoiisei se afthones doseis. Se ekana na poneseis. me ekana na ponesw. Ti itane xeirotero gia mena?

Prepei n pas mprosta. prepei na dwseis tin eykaria ston eayto sou na zisei xwris emena. Den mou aksizeis. Den ekana tipota kalo gia na mou aksizei enas yperoxos anthropos-gia na mou aksizei kalosyni kai agapi. Einai eykolo gia mena na arxisw pali ta idia. Kai sigoura tha ginei eis varos kapoiou. Mporei kai tis Stella eis varos. Mazi sou tha eixa mia eykaria na mathw pws einai na sevesai kapoion pou s'agapei kai einai dipla sou. Eixa mia, eixa dyo, eixa treis......thelw ki alli. Teleytaia. Kserw pws den tha tin exw. Eisai kalos anthropos kai mporei na mou ti dwseis. Thelw na mou ti dwseis. Alla pleon den kserw ti einai kalo kai ti oxi.

Se kourasa to kserw.

Den theleis na synexisw.

Den theleis alla.

Egw thelw polla.

Mia mera mazi sou. Mia wra mazi sou. Mia stigmi mazi sou. Pistevw oti tha se kanw na deis ton paradeiso. Tha to kanw omws? Kaneis den kserei. Lene oti ama theleis kati to sympan synomotei gia na to apoktiseis. An se thelw toso poly tha synomotisei to sympan. Den prepei na mplofarw opws sto poker, oute na klepsw opws sto trivial. Prepei na eimai anoixti kai kathari.

Ola ayta ta akous verese...



Ayto pou se tsantizei otan to lew, to eipa mono mia fora edw. Isws mia fora na to les exeis megalyteri aksia apo to na to les 10837107534169714535165916

5196415060345 opws ekana prin.

Ayta pou sou grafw edw ithela na sta pw apo konta. Isws na min sta elega ola. Isws na ntrepomouna.

Thelw na ksereis oti an telika apofasiseis oti tha riskareis gia ayto to gamimeno kakomathieno kolopaido, agnoontas ti logiki sou, ton aderfo sou, tous filous sou kai tin kali sou gnwmi-tha prospathisw na min se apogoiteysw. Ena sou lepto na m'agapas. Dwro gia mena. Megalo. To aksizw?

Arketes malakies eipa pali... Ki esy eisai tis poiisis ki oxi tis pezografias. Ayti mou i istoria einai alithini. Thelisa na zisw ena paramythi kai tin patisa. Esy an theleis mporeis na me kaneis na exw pali aytoektimisi. Pou exei paei peripato twra. Tha thela na mai mazi sou kai na exeis to kefali psila. Na ksereis oti eimai ekei gia sena. Oti eimai pio kathari ki apo krystallo. Tha to thela poly. An den mou apantiseis den tha pw psemata-tha stenaxwrithw. Na klapsw to ksereis oti to exw sto tsepaki. Merikes fores me ofelei omws. Esena pleon den mporw na se syginisw etsi. mallon den mporw me kanena tropo. Tha poulaga kai ta Prada mou twra gia na eimai mazi sou. Toson kairo den ekana omws oute to pio mikro-na sou lew alitheia. Ola ayta ta ksereis vevaia.

Den kserw giati sta grafw ola ayta. Tha gyriseis? Ki an gyriseis ti tha ginei? Ki an eimaste pali mazi pws tha eimai? Pws tha eisai??? Ki an i giagia mou eixe arxidia tha tane pappous mou.....
Sigoura exeis dikaiwma na agapiseis alli kai na eisai mazi tis. An to exeis idi kanei den thelw na to kserw-tha ponesw akoma pio poly min gineis toso sadistis. Ki egw tha prepei na papsw na dramatopoiw ta pragmata toso poly. Oute i prwti eimai oute i teleytaia. Den tha stamatisei o kosmos na pligwnei kai na pligwnetai meta apo mena.

Den thelw na pw antio. Einai poly monimo. Tha protimousa na sou pw: Ta leme se ligo kardoula mou. Alla den ofelei. Sketo ta leme? Afou den ta leme. Tha se dw to Savvato pou tha einai adeio to spiti mou? Isws..., Isws pali kai oxi... Dialekse... Egw tha perimenw... den kserw poso. Tha perimenw omws...



*Συγγνώμη για τα greeklish και το λεξιλόγιο.... Είναι το πρωτότυπο....

Καλωσήρθα, καλώς με βρήκατε...

Καλησπέρα σε όλους!
Ακόμα κι εγω δεν έχω καταλάβει καλά καλά τι κάνω εδώ... Με το γράψιμο δεν τα πήγαινα ποτέ καλά, τις σκέψεις μου σπάνια τις εξωτερίκευα και προβληματισμούς δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να έχει.... Επειδή όμως δεν θα διαρκόυσε και πολύ αυτή η κατάσταση "πνευματικής νιρβάνας και απάθειας" είπα να κάνω μια αρχή! Η συνέχεια θα δείξει αν έκανα καλά ή όχι...
Να στε καλά βρε παιδιά που με διαβάσατε-τα σχόλια όχι απλά ευπρόσδεκτα, αλλά και απαραίτητα...